گزارش ویژه دبستان / بررسی تاریخ انتخابات ریاست جمهوری در ایران
گزارش ویژه دبستان
یادداشت ویژه دبستان
یادداشت ویژه دبستان / سالمرگ شیخ فضل الله
 
 
 
 

بازارچه







نقش پدر و مادر در سیاست

  گزارش ویژه دبستان  

  نقش پدر و مادر در سیاست  




  دبستان - آمین سروش     "شخصی که شما نام بردید دستگیر شده و تحقیقات از وی در مرحله انجام است ضمن اینکه ارتباط وی با حسین فریدون هم کاملاً مشهود است ولی هم‌اکنون نحوه این ارتباط و اقدامات آنها مشخص نیست و باید منتظر نتیجه تحقیقات این پرونده باشیم".

این سخنان سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری سوم بهمن در پی موج خبری وسیعی بود که برخی از خبرگزاری ها و نشریات منتقد ِ دولت طی چند روز گذشته درباره اتهامات مالی منتسب به برادر رئیس جمهور مطرح کردند.

اشاره محسنی اژه ای در این سخنان به "رسول دانیال زاده" است که چند هفته قبل روزنامه کیهان ضمن انتشار خبر دستگیری وی، اتهامش را اینگونه مطرح کرد ؛ " اخلال در نظام اقتصادی و خرید و فروش بی ضابطه کالاهای استراتژیک".

نام دانیال زاده ابتدا از افشاگری های نماینده سابق اصولگرای مجلس یعنی علیرضا زاکانی به گوش رسید. آنجا که زاکانی در یک نشست خبری اینگونه از ارتباط دانیال زاده و حسین فریدون پرده برداشت ؛ " بانک ملت 400 میلیون درهم با کارمزد صفر درصد به اینها داده و آنها این پول را به داخل کشور آورده‌اند و از طریق صرافی‌ها آن را تبدیل و مجدداً این پول را که با کارمزد صفر درصد از خود بانک ملت گرفته بودند در خود بانک ملت سرمایه‌گذاری کرده و سالانه 24 درصد سود گرفتند. حالا حساب کنید که چه مقدار پول جابه‌جاشده است".

پس از این افشاگری های " دبیرکل جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی" بود که معاونت حقوقی ریاست جمهوری، وزارت اطلاعات، حسین فریدون و رسول دانیال زاده با طرح شکایت، زاکانی را راهی دادگاه کردند.

در همین ایام بود که با توجه به فضای تنش آلود ِ ایجاد شده میان دولت و قوه قضاییه پس از سخنان حسن روحانی در نمایشگاه مطبوعات و پس از آن ماجرای محمود صادقی در مجلس، برخی از هواداران دولت حمله ی افشاگرانه ی زاکانی به برادر رئیس جمهور را در این زمینه به ارزیابی و تحلیل نشستند.

در حالی که این تحلیل به دلایل مختلف محلی از اعتبار نداشت و کسانی که با بررسی و دقت بیشتر به پیش زمینه های این نوع انتقادات زاکانی توجه داشتند، به یاد می آروند که از ابتدای روی کار آمدن دولت یازدهم زاکانی بدون تردید پیگیرترین چهره ی سیاسی کشور در زمینه مطرح کردن ماجرای "کرسنت" و ایجاد فضای ارتباط دادن دولت روحانی و مخصوصا وزیر نفت یعنی بیژن زنگنه با این موضوع بود.

موج حملات زاکانی با دادگاهی شدن او تا حدی کاهش یافت و در این میان خبر رسید که دانیال زاده نیز شکایت خود را از زاکانی پس گرفته است، اما در ادامه حملات به برادر رئیس جمهور از از دیگر جوانب اردوگاه اصولگرایان شدت گرفت.

روزنامه کیهان مدعی شد " در تاریخ25/3/93  ملکی به قیمت 14 میلیارد تومان واقع در تجریش (از طریق همسر) به «ح.ف» داده است"، همین اتهام را حسینعلی حاجی‌دلیگانی نماینده مردم شاهین‌شهر در مجلس شورای اسلامی چندی بعد تکرار کرد با این تفاوت که این نماینده مجلس قیمت ملک را 2میلیارد تومان افزایش داده و مدعی شده بود ؛ " همچنین این فرد چکی را به مبلغ 250 میلیون تومان برای هزینه مراسم ختم مادر یکی از مسئولین دولتی پرداخت کرده است".



موتور حمله به برادر رئیس جمهور باردیگر با طرح این اتهامات از جانب منتقدان دولت روشن شد.

46 نماینده مجلس در نامه ای خطاب به حسن روحانی " خواستار روشن شدن ارتباط حسین فریدون با دانیال‌زاده و معرفی فریدون در همین راستا به قوه قضائیه شدند".

سیدجواد ابطحی نماینده مردم خمینی‌شهر در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه " حسین فریدون نباید هیچ گونه حاشیه امنی برای خود داشته باشد"، گفت ؛ " آقای فریدون جهت برخی انتصابات به بانک مرکزی و نهادهای دیگر فشار وارد می‌کرد".

محمدعلی پورمختار نماینده مردم بهار و کبودر آهنگ و عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی نیز اعلام کرد ؛ " ما به هر کجا برای سخنرانی یا رسیدگی به امور مختلف مراجعه می‌کنیم، مردم از ما درباره این موضوع سؤال می‌کنند و جزو سؤالات اصلی مردم این است که چرا به اتهامات برادر رئیس‌جمهور رسیدگی و تعیین تکلیف نمی‌شود؟".

در این فضای هماهنگ و طراحی شده از جانب منتقدان دولت، ورای مسائل مربوط به وجه قضایی و حقوقی این ماجرا، می توان نهایت کوشش های اصولگرایان منتقد دولت روحانی را در آستانه انتخابات آتی ریاست جمهوری مشاهده کرد.

این کوشش ها البته پس از ماجرای ساختمان پلاسکو و هجمه های فراوانی که به شهردار تهران بعنوان یکی از مهم تریم گزینه های اردوگاه اصولگرایان برای انتخابات آتی ریاست جمهوری وارد شد، نشانگر این نکته است که رقابت دولت روحانی و منتقدان اصولگرای او که مدتها متمرکز بر ماجرای برجام و تبعات اقتصادی آن بود، با تغییر مسیری معنادار به سمت و سوی حملات نسَبی ، شخصی تر و نزدیک تر به حلقه ی حسن روحانی رفته است.

این میدانی ست که هم اصولگرایان و هم اصلاح طلبان در بازی ِ مبتنی بر تخریب رقیب صبغه و سابقه ای طولانی و نتیجه بخش دارند. میدانی که البته که در فضای سیاسی ِ پیش از انتخابات همواره در جهت جذب آراء عمومی موثر و همراه با کارکرد بوده است.

به یاد آورید حمله ی محمود احمدی نژاد در آستانه انتخابات 88 به خانواده و نزدیکان ِ هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری و کروبی و موسوی و خاتمی را. و البته حمله ی اصلاح طلبان در دو سال پایانی دولت احمدی نژاد به "حلقه احمدی نژاد" خصوصا کسانی چون رحیم مشایی و بقایی و ... را.

یکی از نتایج و توابع بسیار خطرخیز و حسرت انگیز این ماجرا این است که ؛ نقد جریان های سیاسی در حوزه های بسیار کارشناسی شده و مبتنی بر استنادات دقیق و قانونگرا هرگز تا آن اندازه برای اکثریت جامعه ایران مورد توجه و اثرگذار نبوده و نیست که؛ حملات و تخریب های شخصی و قومی و شخصیتی.